Geride Kalan (The departed…The Ineffable / Tarifsiz / ötesinde / Beyond)

“Geride Kalan

Tijen Lawton (Belçika), Kültür için Alan kapsamında Açık Stüdyo Misafir Sanatçı Programı  ile Mavi Bahçe’de!

Varlık, hafıza, sözcüklerin ifade etmekte yetersiz kaldığı gerçekler ve beden, geride bıraktıklarımız ve gözden kaybolanlar üzerine dansçılar Serenay Oğuz ve Pınar Özer koreograf-dansçı Tijen Lawton ile bir fiziksel araştırma – yaratıcılık sürecine giriyor.

Açık provalara Açık Stüdyo’da (C -1, Mavibahçe AVM) ve Kent Meydanı’nda tanık olmak mümkün.

Performans Mavi Bahçe Kent Meydanı’nda yapılacak.

16 – 25 Temmuz, Açık Prova

25 Temmuz, 20.30 Performans

Konuk dansçılar: Aslı Dalgıç, Aze Demirel, Deniz Yavaşoğlan, Ece Yavaşoğlan, Elif Aleyna Özdem, Gizem Defne Erdemir, Gizem Söylemez, Gülce Çapak

Geride Kalan

The Ineffable/Tarifsiz/Ötesinde/Beyond

 (Tijen Lawton’dan, kendi sözleriyle…)

Her zaman bedenimi bir arşiv gibi kullanıyorum. Geri dönüştürüyorum. Ya da daha doğru bir ifadeyle tarifsiz olanı bedenimde sürekli araştırıyorum.

Performans kendi gözden kayboluşuyla varoluyor.

 

Düşünen kendine en çok ait olanın ne olduğunu asla söyleyemez. Çünkü söylenen söz kendi belirlenimini tarifsiz olandan alır.

Nietzche

 

Uçlardaki fizikselliği temas, ayrım, gözden kayboluş, kısıtlama, ses yoluyla hem içerde hem dışarda araştırmak… Çarpışan kendiliklerin büyüleyici oyunsallığını araştırmak ki herbiri içimizde barınıyor. Karşıtların savaşı ve bireyin günün her saniyesinde yaşantıladığı iç çelişki… Ara-değişimler, her saniye yeniden katmanlanan… Geride kalanın ne önemi var? Bir yerden sonra geriye dönüş yok. Varılacak yer orası. 

 

Hafızayla çarpıtılmış, gerçek ile gerçek dışı, bilinen ve bilinmeyen, sen ve bir kendiliği olmayan… Varolmayan… Varlıktan yokluğa geçerken iri ve ağır bir kütlenin ‘hayatımın geçmişte açtığı bir tünel gibi buharlaştığını hissediyorum ve bizi tüm yaratım sürecinin yapıbozumuna doğru kışkırtan zamanın ve fizikselliğin uçlardaki deformasyonuna kışkırtan içsel dürtüyü korumayı seçiyorum. Zamanda asılıyım.

 

Sanki bağlarım çözülmüş de gerçekliğe belli belirsiz de olsa benzeyen her şeyin ötesinde bu dünyada ne yapacağıma dair en ufak bir ipucu ya da fikirsahibi olmadan özgürce geziniyormuşum gibi hissediyorum.

Nick Cave

 

Kamusal Alan

Birey ve grup arasındaki ilişki… Apaçık bir gerçek olan, tüm insanlığın kendi içinde birbiriyle ilişkili oluşuyla dönüşerek çalışmaya devam.  Halihazırda kabul edilmiş olandan başka bir hikaye yazmak…

Performansçıyı zorlayarak, onunla zıtlaşarak ve böylece onu rahatlatarak, seyirciye de aynını yapıyor olmaktan hoşlanıyorum. Onlara katılıyor olduklarının farkına varmaları için şans veriyorum. Çekip gitme şansları var. O şekilde de katılabilirler. Mekanı terkederek varlıklarını geride bırakıyor olurlar o halde. Onları eylemlerinin sonuçları olduğunu anlamaktan alıkoyan sınırlarının nasıl üstesinden gelebilirler?

Ayrılan… Geçmiş… Geçip giden… Salıverme / her şeyin ya da hiçbir şeyin kulbunu yitirme… Geçip giden ve gelmekte olan anların arasındaki boşlukta yaşamak ne demek?

Sözlerin ve konuşma dilinin ardındaki (Gizli) fiziksellik…

Anlatıcının duyumları hissedişi. Beden gerçeği nasıl dile getiriyor? Sözlerin ardında gizli olanı nasıl tanımlıyor?

Jestlerin ve sözcüklerin üzerinde dur ve onları başka bir fikrin içine taşı. Jesti sıkıca tut, bir düşünce üret ve onu başka bir şeye dönüştür. Jest, doku, hacim, dinamikler, yetersiz ifade, aşırı ifade, zarafet, patlayıcı güç… Hikaye bu.

 

Sözcükler ortadan kaybolursa onlara ne olur? Onlar jestlere, hareketlere çevrilebilir mi?

Hareketler ortadan kaybolursa onlara ne olur? Onlar sözcükler ile yer değiştirebilir mi?

Jest ve sözcükler nerede buluşup birbirine karışır, zıt düşer, doğrular ve çelişir?

Bir sözcüğün arkasında bir yüz belirir… Bir cümle anlam üretir ve kendini anlamının bilinmeyen bir kavranışından soyutlar… Gerçekten ne demek istiyorsun? Gerçekten ne demek istiyorum?

 

Doğru yol havada asılı olmayıp yerde duranbir  ip üstünde ilerler. Üzerinde yürünmek için değil de birine çelme takmak için yapılmış gibi görünür. Bir yerden sonra ger dönüş yok.Varılacak yer orası.

Franz Kafka 

 

Süregelen Sorum:

Ruhun kaç katmanı var, gerçeğin derinliği kaç kulaç? En küçük detayına kadar derin ve karmaşık… Bu riski almak iyi bir fikir mi?

 

Tijen Lawton

Belçika’da yaşayıp çalışan profesyonel dansçı, oyuncu ve eğitmen. 1972’de Türk bir anne ve İngiliz bir babadan dünyaya geldi. Çok sayıda farklı ülkede sürekli farklı kültürleri ve çevreleri deneyimleyerek yetişti.

Dans çalışmalarına İstanbul’da yaşıyorken başladı, daha sonra Londra’daki The Arts Educational School, The Place London okullarında ve New York’taki The Juilliard School ile devam etti. 1996-1998 yılları arasında Pierre Droulers ile kendi solo çalışmalarına başladığı kursta dans etti. Tijen ayrıca Thierry De May’in Ma Mere l’Oye (1998) filminde de dans etti. 1998 yılında Needcompany ile düzenli ve yoğun biçimde birlikte çalışmaya başladı. On beş yıllık bir dönem boyunca Needcompany’nin işlerinde sürekli sahnede, yaratıcı olarak ve dünya çapında turnede, Jan Lauwers ve Grace Ellen Barkeley ile birlikte on beş yapımda, on üçü aşkın Neeplapbs çalışmasında ve Jan Lauwers tarafından yönetilen Goldfish Game filminde yer aldı. 2010’dan bu yana Caterina ve Carlotta Sagna ile dans etti ve turneye çıktı, Mauro Paccagnella and Wooshing Machine, Harold Henning, Erika Zueneli, Inaki Azpillaga & Rodrigo Fuentealba and Manngold, Karlien De Savoye & Quan Bui Ngoc ile birlikte çalıştı ve sahneye çıktı.

Tijen aktif olarak öncelikle Brüksel, Paris, Budapeşte, Antwerp, Gent, Roma ve İstanbul’da eğitmenlik ve koçluk yapıyor. İstanbul’da MSGSÜ ÇDASD’de ve Budapeşte’de Budapest Contemporary Dance Department öğrencileriyle grup çalışmaları yürüttüğü gibi aktif sanatçıların gelişimine de destek oluyor. Brüksel’deki Compagnie Thor’da (Thierry Smits) ve İstanbul’daki MDT’de (Beyhan Murphy) profesyonel kumpanya dersleri yürüttüğü gibi Arne Sierens ve Compagnie Cecilia ile birlikte atölye çalışmaları da yaptı. Artesis AP University College / Koninklijk Conservatorium (Antwerp), ISAC Académie Royal Des Beaux-Arts De Bruxelles ve BCDA Budapest Contemporary Dance Academy in Budapest bünyelerinde misafir eğitmen olarak düzenli çalışmalar yürütüyor. Inclusive Dance serilerinin parçası olarak Platform-K (Gent) bünyesindeki dans çalışmalarını sürdürüyor. 2017’den bu yana Greet Vissers & KunstZ ile Bruiloft’un yaratımında koç ve Natacsha Pire Impuls Company dansçılarının koreografı olarak Geel’de çalışıyor. Halihazırda Mother Song ile (Tonnelhuis Antwerpen, Landestheaters St Pölte, Austria & Vereingten Bühnen Bolzano ortak yapımı) turnede olan Tijen, Troyennes (2017-2019) adlı yapımda Claudio Bernardo koreografisi ile dans edecek.  Mauro Paccagnella & Wooshing Machine’in yeni yapımında dans edecek. Tijen kendi solo işini yaratmaya ve performe etmeye devam ediyor. Süreklilik içinde kendi bedenini bir arşiv olarak inceliyor ve sınırlarını zorluyor. Bedeni bir iletişim aracı olarak sürekli inceliyor. Düşüncenin içsel sınırlarını bedenin saflığından, karmaşıklığından ve onun yaşadığı hayattan aldığı ilhamla sorguluyor.

 

The departed…The Ineffable / Tarifsiz / ötesinde /  Beyond

As always I use my body as an archive. I recycle or more accurately there is a continued research into the ineffable.

Performance becomes itself through its own disappearance.

 

The thinker never can say what is most his ownbecause the spoken word receives its determination from the ineffable.

 Nietzsche

 

Researching extreme physicality, both inside and outside, through touch, separation, disappearance, restriction and voice, investigation the mesmerising dramatisation of the multitude of clashing selves we each harbour within.;;the battle between opposites and inner conflict the individual goes trough on a daily second, the interchanging and layering from one seconde to the next…where is point of rest ? Beyond a certain point there is no return. This point is to be reached.

Deviating trough memory, the real and the unreal, the known and the unknown and yourself and non-self…the ‘abyss’…Passing from existing to non-existing I feel the evaporating of a massive psychic weight as my lifetunnels backwards and I deviate to survive the inner drive that temps us into deconstruction of the whole process of creation, delving into extreme deformation of time and physicality…suspended in time.

 

I feel as if my string has been severed and I am floating free beyond anything that would even vaguely resemble realness, without a single clue or idea as to what on earth Iam going to do.

Nick Cave   

 

Public Space

The relation between the individual and a group…continue to transform and work towards a basic truth and with certainty that all humanity is connected…to write a different story than the one that is assumed…

By challenging and confronting (therefor comforting) the performer, I like to challenge and confront/comfort the audience/participator, give them to choice to realise they are participating and have the choice to walk away, in which case they are also participating, leaving a presence behind by departing …how can they overcome their limitations to realise their actions have consequences.

 

Departing…Letting go / loosing grip of nothing, of everything …What does it mean to live in the gap between the moment that is expiring and the one that is arising?

 

The (hidden) physically of words and spoken language

The narrative is discovering sensations, how body language speaks the true, defines what’s hidden behind words.

Emphasise gestures/words and transport into a different area. Grasp the gesture, make a thought, translate it into something else…gesture, texture, volume, dynamics, understatement, overstatement, delicacy, explosive power…this is the story.

 

What happens to words when they fade away…can they be translated into gesture/movements?

What happens to movements when they fade away can they be transposed into words?

Where do words and gestures meet and merge, collide, confirm and contradict?

A face appears behind a word…a sentence makes sense and then abstracts itself from an unknown understanding of the meaning…what do you really mean, what do I really mean?

 

The true way leads along a tightrope which is not stretched aloft but just above the ground. It seems more designed to trip one rather than to be walked upon.Beyond a certain point there is no return. This point is to be reached.

Franz Kafka

 

My ongoing question :

How many layers does the psyche have, how many fathoms deep does the truth lie? Infinitesimally deep and complex, venturing too far down is probably not that great of an idea

 

Guest Artist:

Tijen Lawton

A professional dancer, performer and teacher based in Belgium. Born in 1972 to a Turkish mother and British father, she was educated and brought up in numerous countries, constantly shifting between cultures and environments.

She began her dance studies while living in İstanbul, later continuing at The Arts Educational School London, The Place London and The Juilliard School New York.

She has danced with Pierre Droulers,1996 & 1998, in the course of which she started creating her own solo works. Tijen also danced in Ma Mère I’Oye  a film by Thierry De Mey (1998).

In 1998 Tijen began her full time intensive collaboration with Needcompany. Over a period of fifteen years, she was a constant presence in all of Needcompany’s work, performing , creating and touring worldwide with Jan Lauwers and Grace Ellen Barkey in 15 productions and over 13 Neeplapbs, and the film Goldfish Game directed by Jan Lauwers.

Since 2010 she has danced and toured with Caterina & Carlotta Sagna, performed and collaborated with Mauro Paccagnella & Wooshing Machine, Harold Henning, Erika Zueneli, Inaki Azpillaga & Rodrigo Fuentealba and Manngold, Karlien De Savoye & Quan Bui Ngoc.

Tijen is an active teacher and couch, teaching mainly in Brussels, Paris, Budapest, Antwerp, Gent, Rome and İstanbul.

She coaches and assists other artists as well as creating group pieces with students, in Istanbul Mimar Sinan Fine Arts University MSGSU, in Budapest at Budapest Contemporary Dance Academy BCDA.

She has delivered workshops in collaboration with Arne Sierens and Compagnie Cecilia as well as teaching professional company classes to Thierry Smits Compagnie Thor in Brussels and Beyhan Murphy MDT Modern Dance Theatre in Istanbul.

She is a regular guest teacher at Artesis  AP University College / Koninklijk Conservatorium in Antwerp, ISAC  Académie Royal Des Beaux-Arts De Bruxelles and BCDA Budapest Contemporary Dance Academy in Budapest.

She is also training the dances of Platform-K in Gent as part of a series of Inclusive Dance.

Since 2017 Tijen started working with Greet Vissers & KunstZ on the creation Bruiloft as coach and choreographer and choreographing for the dancers of Natacsha Pire Impuls Company in Geel.

Currently touring with Mother Song directed by Mokhallad Rasem, a co-production with het Tonnelhuis Antwerpen, Landestheaters St Pölte, Austria & Vereingten Bühnen Bolzano

Tijen will be dancing and performing  in Troyennes 2017-2019 choreographed by Claudio Bernardo.

Will be performing in the next creation of Mauro Paccagnella & Whooshing Machine

Tijen continues creating and performing her own solo work. Constantly investigating and challenging her own body as an archive…Through the continuous, ongoing questioning of the body as a communicative vessel and by questioning the internal limit of thinking as inspired by the purity and complexity of the body and the ‘life’ it lives…

Şehrin Kara Kutusu